SOMME

We wilden nog een weekje weg met de camper. En ook niet te ver weg. Nederland kwam niet in aanmerking; de reglementitis daar komt me de strot uit en ik begrijp de hollanders die massaal het keurslijf Nederland ontvluchten. Officieel moet je met je camper op een camping of een camperplek en daar betaalde ik laatst €40 voor! Om in je eigen bed te slapen!!! Maar ze komen er mee weg: de Duitsers blijven komen en betalen; hebt u een hond bij meneer? Dat is extra hé!

Naar de Somme dus; het was weeral van 2006 geleden; met extra info van een bevriende fotografe en ondertussen verschenen gidsen vertrokken we richting Abbeville. De keuze om te overnachten viel op Cayeux sur Mer omdat daar interessante natuurgebieden vlakbij waren en ook omdat er een keuze was uit 3 goed gelegen camperplekken (aan democratische prijzen van ong. €16). Ik wilde ook de toeristische hotspots van Valéry sur Mer en Le Crotoy ontwijken.

We zijn de hele week in Cayeux gebleven. Ik heb me daar vastgebeten in het zoeken, bestuderen en fotograferen van wat ze in het Frans 'les gravelots' noemen. De verzamelnaam herbergt drie vogels: grand, petit en à collier interrompu oftewel bontbekplevier, kleine plevier en strandplevier. Je kan ze dus vinden op de keienstranden waar ze een klein kuiltje maken, eieren leggen en gaan zitten... en onzichtbaar worden.

De bontbek is de makkelijkst waarneembare; die zit meer op slikken en op eilandjes, en die hadden al grote jongen; het zijn nestvlieders en je zag ze dus, onder bescherming van de ouders, al vrolijk en onbezorgd voedsel zoeken op de slikken. De kleine plevier is al wat lastiger; je hoort ze wel vaak maar zien! Die zitten dus op de kiezel en kleine keien; ze staan stil, maken hun typisch geluidje en je ziet ze niet, tot ze in korte stukjes rennen en je ze ziet tot ze stilstaan en weer verdwijnen als je niet goed oplet. De strandplevier was het ergste; die zaten meer op de partijen met de grotere keien en elke kei lijkt wel een strandplevier! Je hoort ze af en toe maar het geluid is moeilijk localiseerbaar.

De 'gravelots' worden hier door de plaatselijke natuurvereninging gemonitord; dagelijks komt er iemand kijken en inventariseren en er worden beschermende maatregelen genomen waar nodig; want hoewel de stranden minder gefrequenteerd worden is de uitval door menselijke verstoring toch rond de 30%. Bepaalde secties van het strand worden dan ook afgebakend met simpele discrete piketten en bedrading. Na uren speurwerk in zo'n sectie is het me uiteindelijk gelukt een vogel op nest te vinden. Hij hield mij al heel die tijd in de gaten en in plaats van eens te wuiven naar een vriend liet hij me rustig vootknoeien.

Voor de goeie orde vertel ik erbij dat de beelden van de strandplevier gemaakt zijn met een 800mm lens met een 2x converter, wat dus 1600 mm maakt. Ik bleef dus op veilige afstand en de vogels zijn op geen enkel moment verstoord.

Hieronder dus per soort de beelden met nog een extraatje voor de bijvangsten.

Veel lees- en kijkplezier en tot de volgende.